Norma
EN ISO 23537-1:2022 obejmuje wymagania termiczne, masowe i wymiarowe dla śpiworów. Zastąpiła wydanie z 2016 r., które z kolei zastąpiło starszą normę EN 13537. Część 2, dotycząca właściwości materiałów, ma wydanie z 2023 r. W zakresie temperatur norma działa w granicach do −20 °C. Śpiwory dziecięce i ekspedycyjne są poza jej zakresem.
Komfort i limit
Poradniki konsumenckie zwykle wyjaśniają dwie główne wartości tak: temperatura komfortu to ta, przy której osobie łatwo marznącej nadal jest wygodnie, a temperatura limitu to ta, przy której osoba mniej wrażliwa na zimno może jeszcze przespać noc w pozycji skulonej. To ogólne wyjaśnienie, a nie cytat z normy. Pokazuje jednak, dlaczego pojedyncza liczba na etykiecie wymaga kontekstu.
Czy jest obowiązkowa?
Odczytujemy ją jako normę dobrowolną, która może pomóc uzasadnić deklarację i wykazać, że produkt jest bezpieczny w rozumieniu GPSR. To nasza interpretacja, a nie porada prawna. Nie znaleźliśmy wymogu CE dla śpiworów.
O co pytać dostawcę
- Co to za wartość: komfort, limit, czy coś innego?
- Czy pochodzi z raportu z badań? Jakie laboratorium, jaka data, jaki model?
- Czy raport obejmuje dokładnie tę wagę wypełnienia i tkaninę zewnętrzną?
- Jaki jest rodzaj wypełnienia, jego waga i waga całkowita?
- Jeśli raportu nie ma, skąd pochodzi ta wartość?
Gdy nie ma raportu
Są trzy uczciwe możliwości. Można opisać zastosowanie („kemping letni”, „użytek w pomieszczeniach i na festiwalach”) bez podawania temperatury; podać wartość jako własną wartość dostawcy; albo zlecić badanie swojego modelu. Nie należy zamieniać wartości od dostawcy w deklarację „przebadany”. Właśnie tego trzeba unikać.
Jak czytać ofertę
Nasza oferta śpiworów obejmuje lekkie śpiwory kołdrowe i podwójne, śpiwory typu mumia z puchem gęsim oraz wkładki i awaryjne worki biwakowe. Wkładki i worki biwakowe to inne produkty, dlatego w ofertach warto oddzielić je od śpiworów z klasyfikacją. „Czterosezonowy” w karcie technicznej to opis dostawcy, a nie wynik badania.
Jeśli sprzedają Państwo pod własną marką
Firma sprzedająca pod własną nazwą jest uznawana za producenta zgodnie z art. 13 GPSR, więc deklaracje na etykiecie stają się Państwa deklaracjami. Co to oznacza w praktyce, wyjaśniamy na stronie o marce własnej.
